Uç noktalarda mı yaşıyoruz pardon yaşıyorum…

Uç noktalarda yaşıyoruz şöyle bir Tv’leri gezin radyoları dinleyin herkes anormal…

Anormal olmak iyidir belki çağları değiştiren icatları yapan insanlar hep anormal olmuşlardır da. Bir toplumun toptan uç noktalara kayması normal insanları aratır olması problemdir bence.

Yatıp kalkıp dizi konuşan magazin dünyasından dem vuran insanlar günlük hayatın sıkıcılığından kurtulmak için, onlar için başkaları tarafından yaratılmış dünyalarda arıyorlar geleceklerini. Behlül’ün libidosuna hayran kalıp kendi sevgililerini kocalarını yargılıyor, bizim yerli behlüller, bihterden haz alıp sevgililerini eşlerini yargılıyorlar.

Uç noktaların insanları olduk farkında olmadan…Hipileri yargılayan metal dinleyen gençleri uç noktanın çocukları olarak kabul eden toplum farkında olmadan her gün bir köprüden aşağıya iple atlar duruma geldi…

Her akşam makarna yiyip dizilerdeki balık restoranlarına özenir, İbo show izleyip magazin programlarında barlara gecelere akar oldu. Kimi zaman geldi kocasına “bu kadar bile beni sevmiyorsun deyip” tek taş ister eşler ekmek nasıl alırım diye hesaplar oldu…

Öyle tartışmalar yaşadık ki ramazanda iftar çadırında yemek yerken bile deniz kenarındaki restoranların menülerini tartışır başbakanın hanımının aldığı baş örtüsünün ipek olup olmadığına bakar olduk…

Ama hala uç noktalarda yaşadığımızı kabul etmiyoruz üzerine değişik kıyafetler giyen çocuklarına bu ne biçim kıyafet dedikten sonra çocuklar “Burası İstanbul” deyince kızar olduk. Anne kulağına küpe takan oğluna kız mı oldun derken Tarkan’a hoş çocuk dediğini unutur oldu. Bana böyle hızmalı kız getirme derken dizideki asi kızlara bu benim gelinim olmalı dedi.

Çorba yapmayı banal knorun geleneksel çorbalarını harika buldu. Cebindeki yol parasını kahvedeki çay parasını hesaplarken Arda’nın milyon dolarlık parasını az buldu…

Pardon yanılıyorum biz uç noktalarda değil ben uç noktalarda yaşıyorum..