Yunanistan Türkiye maçını izlerken aklımdan türlü türlü şeyler geçti. Öncelikle bayraklarımız. Biz kırmızı beyazı seçerken onlar mavi beyazı seçmişler. Birbirine sözde bu kadar zıt olan iki millet aslında hiç olmadığı kadar birbirlerine yakınlar öyleki. Çeşmede deniz kenarında otururken el sallasan adalardakiler görebilecek. Bayraklardan konuyu açmışken aslında kimin ne kadar milliyetçi kimin ne kadar yumuşak bir millet olduğu ortada. Biz tarih boyunca savaşmış kazanmış kaybetmiş bir milletiz. Yönetilmekten hoşlanmayan yönetmeyi seven insanlarız. Bizim kırmızı beyazımız genlerimizde var. Biz ne kadarda saklasak renkler yalan söylemez saldırgan ve karşıdakileri saldırmaya yönlendiren davranış demetlerine sahib bir bayrak ve halka sahibiz.
Bir de yunanlılara bakarsak deniz ve doğayı kendilerine yol gösterici olarak seçmişlerdir. Bizden dedekorkutlar çıkarken onlardan doğa tanrı ve tanrıçaları çıkmıştır. Bu bayraklar ve bu halklar tesadüf olamaz. Maç sırasında onlar milliyetçi bir tavır sergilerken biz gayet rahattık bu sefer. Bir halk olmak istediğini insanların gözüne sokarken, diğer halk kendinde olanı göstremek istemiyordu.
Bir medya mezunu olarak dikkatimi çeken ikinci durum ise. Maç sırasında çıkan olayları kasıtlı olarak kanal tv’ye yansıtmamış sürekli yakın plan çekerek bütün futbolcuların yüz simalarını kafamıza kazımıştır.Maçta olanları spiker anlatmasa biz maçın pamuk prensesin tarlasında geçtiğini sanacağız. Orda aklıma şu soru geldi. Kamera ne göstermek isterse onu gösterir. Tv bir yeri cennette tasvir edebilir cehennemde. Günümüzde radyo dinleme alışkanlığı giderek azalsada, güvenilir kaynak konusunda radyo halen tvye fark atmakta. Yoksa nerden bilebilirdik bu akşam sahne arkası görüntüleri. Kameraman değil spikerin sesi sağ olsun.
Maça dönersek tekrar takımımız kazandı,inşallah bu galibiyet serisi tesadüf olmaz. Bir milliyetçilik meselesi olarak algılanarak bir gazla kazanılan bir maç olmaz. Süreklilik önemli. Bunu çarşamba günü oynanacak norveç maçıyla anlayacağız…
Son Yorumlar